Z miłości do przypraw

poniedziałek, 23 grudnia 2013

Od przypraw wszystko się zaczęło, cała moja przygoda z odkrywaniem smaków rozpoczęła się właśnie od przypraw. Jako dziecko byłam znanym w rodzinie niejadkiem: ciotki wpadające z wizytą zawsze obwiniały mnie o anemię, a koleżanki rodziców patrzyły z dezaprobatą na kościste nogi i ręce. Co tu dużo mówić, jedzeniem nie byłam zainteresowana wcale, dopiero w liceum zaczęłam postrzegać jedzenie jako coś co może być nie tylko obowiązkiem, ale także przyjemnością poznawania nowych smaków. Kiedy w czasie studiów wyprowadziłam się z domu zaczęłam zwracać uwagę na to co nadaje smaku moim potrawom, eksperymentowałam z różnymi przyprawami, raz zaskakując samą siebie odwagą w łączeniu smaków a raz ponosząc sromotną porażkę... 
Odkryłam że tak na prawdę duszą każdej potrawy są przyprawy, bez nich najlepsze danie będzie nic nie warte.
Moim uwielbieniem do przypraw postanowiłam się podzielić z Wami. Już wkrótce pojawią się tu przepisy na mieszanki przyprawowe, których sama używam, a które są o niebo lepsze od tych sklepowych (jak wszystko co domowe). Nie zabraknie też ciekawostek o przyprawach znanych i nieznanych. Zapraszam do lektury :)





Czym zatem jest przyprawa?
"Jest to jedna lub wiele roślin pochodzenia tropikalnego, charakteryzująca się specyficznym aromatem lub smakiem, używana do przyrządzania potraw"(1).
Najważniejsze przyprawy takie jak cynamon, pieprz, imbir, goździki, gałka muszkatołowa pochodzą z południowej Azji; ziele angielskie, wanilia i papryka - z Karaibów i Ameryki Środkowej; wiele zaś wonnych owoców i nasion takich jak  kolendra, kozieradka, fenkuł, mak czy gorczyca wywodzi się z basenu Morza Śródziemnego; Ze strefy umiarkowanej pochodzą przyprawy takie jak kminek, koper czy jałowiec .

Stosując podział na rodzaje przypraw, możemy je zebrać w następujące grupy:
  • przyprawy ziołowe(bazylia, oregano, lubczyk itd),
  • przyprawy warzywne(cebula, czosnek, szczypiorek itd),
  • przyprawy korzenne (cynamon, chilli, anyż, kardamon itd),
  • mieszanki przyprawowe (cukier, miód, ocet, sól).
Zastosowanie przypraw w Europie  na przestrzeni wieków.
Już w starożytności odkryto, iż lotne olejki zawarte w niektórych roślinach są niezwykle atrakcyjne dla ludzkiego nosa. Zaczęto je wykorzystywać do produkcji perfum, ale także wykorzystywano je jako środki konserwujące. W zapiskach greckiego fizyka-botanisty Dioskuridesa, De materia medica, (Dla zainteresowanych, tu można znaleźć tę pozycję w j. angielskim)  pochodzących z I wieku n.e., możemy przeczytać o  najróżniejszych przyprawach uprawianych w tamtych czasach w południowej Europie, a także o lekach jakie z nich otrzymywano. 
Już wtedy do gotowania używano przypraw takich jak  kolendra, anyż czy szafran, które na tamtych terenach były powszechnie uprawiane.
Przyprawy były powszechnie używane również w kuchni starożytnego Rzymu, gdzie znalazły także zastosowanie jako neutralizatory nieprzyjemnych zapachów.
W średniowiecznej Europie bardzo rzadko stosowano jakiekolwiek przyprawy (nic dziwnego, skoro ludzie przymierali głodem). Dopiero w drugiej połowie XIV możliwe było zakupienie pierwszych pikantnych sosów. Pikantne potrawy cieszyły się powodzeniem aż do XVII w, gdy  rozwój handlu spowodował napływ nowych, tańszych przypraw. Pod koniec XVIII wieku, w Anglii zaczęto opracowywać mieszanki konserwujące, co pozwoliło na wekowanie przetworów nawet na dwa lata. Opracowywano coraz to nowsze receptury przyprawowe i tak w zasadzie jest do dziś. 

Opracowanie na podstawie:

(1)  Oxford English Dictionary,

(2) J. Norman, The complete Book of Spices,

(3) Obrazek: Wikipedia

No Comments Yet, Leave Yours!